1 reden waarom ik ren.

Ik zou natuurlijk een blog kunnen schrijven over, nou ja, bijvoorbeeld 100 redenen waarom ik ren. Het schijnt dat dat soort titels mensen aantrekt je blog te lezen. Maar het feit is dat ik amper 1 reden kan bedenken waarom ik ren. Maar goed, 2 keer per week martel ik mezelf en ga ik er, weer of geen weer, op uit. Dit doet ik al een behoorlijke tijd, wat overigens niet te zien is aan het tempo dat ik heb.

Stom genoeg had ik pas een paar weken geleden door dat je in een bepaald tempo rent en dat je dit tempo (duh) kan koppelen aan BPM (beats per minute) en dat je die BPM dan weer kan koppelen aan muziek, jawel! Uitvinding van de eeuw!

Mijn vorige Dam tot Dam (by night, de mietjes variant) rende ik op een mix van muziek die ik goed vind. En laat mijn muzieksmaak nou ontzettend breed zijn. Dus Satie werd afgewisseld door The Beatles die vervolgens weer werd opgevolgd door een snoeihard trancenummer. Je raad het al, de BPM’s vlogen alle kanten op. De ene minuut rende ik met 90 bpm en de andere met 200.

Tel dat op bij het feit dat ik toen nét wist dat ik zwanger was en je kan vermoedelijk wel inschatten dat ik bijna de laatste was die over de finish strompelde.

Dit jaar wil ik het dus anders aanpakken, ik heb een nieuw jasje gekocht, en nieuwe hardloopschoenen (wist je dat je door je zwangerschap grotere voeten kan krijgen? Nou, IK OOK NIET!) en om het af te maken heb ik een hele goede in ear sport koptelefoon gekocht. Voor iemand die haar hitte niet goed kwijt kan is rennen met een koptelefoon die over je oren ligt als een warme deken niet de beste keus, kan ik uit ervaring vertellen.

bron: Bol.com

bron: Bol.com

En… ik ben uren bezig geweest om muziek uit te zoeken met 150 a 160 BPM, zodat ik dan binnen een uur de 8k gelopen moet hebben (eigenlijk 50 minuten). En deze lijst moet natuurlijk niet volledig naadje zijn. Nu willen jullie vast wel weten wat ik luister, toch?

Op mijn 150 PBM 8K playlist staat onder andere:

Maar verder vind je hier ook:

The BeachBoys: I get around
Bob Marley: Three little birdsBlind Melon: No rain
Chan Romero: Hippy Hippy shake
Chubby Checkers: The Twist
Everly Brothers: Claudette
Flogging Molly: The times are changing
Glenn Frey: The heat is on (krijg ik een heerlijk flashdance gevoel van)
The Chordettes: Lollipop
The Chiffons: He’s so fine
The Everly Brothers: Till I kissed you

Mijn vorige playlist had 130 PBM, maar daar ben ik uitgegroeid. Deze playlist heeft gemiddeld 150 BPM en bestaat voor een groot de uit Rock ’n Roll! (Doe in mijn hoofd een dansje)

1 reden waarom ik ren

Waarom rennen mensen nou? Na een rondje Google denk ik dat het vooral te maken heeft met selfies en laten zien hoe goed je bent. Honderden, zo niet duizenden selfies van mensen die zeggen net 10k te hebben gerend, maar eruit zien alsof ze net de deur uit zijn gestapt. Kom op! Zo ziet niemand er toch uit? Ik niet in ieder geval, en daarom zal je ook niet zo snel een selfie van mij tegenkomen (nee, ook niet hier). Het duurt vast niet lang meer voordat iedereen zijn hardloop selfies kan optimaliseren.

En waarom ik nou ren? Ik wil een sportief doel in mijn leven hebben (en eigenlijk ook een beetje afvallen), en nou ja, in case of a zombie outbreak. Oké oké, dat zijn drie doelen! Ik kom er wel 😂

Ren jij ook of meh, nee niet echt, behalve als ik de trein moet halen?

 

 

 

 

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Na ziek zijn komt uittesten!

Al een paar weken denk ik dat het nu écht tijd is voor een blog. En elke keer blijf ik het voor me uitschuiven. Ik heb overigens een geweldig excuus: Tessel is ziek geweest, die verrekte tanden zijn een bitch. Ze is dan een hele week van slag, koorts, hangerig, huilerig en om het feest compleet te maken kreeg ze ook last van keelpijn. Haar stem was binnen no time non existent, met zielig gerasp en gejammer tot gevolg.

Ik heb de neiging om wat milder te zijn als Tessel ziek is, zo mag ze dan bijvoorbeeld haar speen mee naar beneden. Normaal gesproken wil ik dat de speen boven blijft, op haar slaapkamer, zodat ze weet dat ze hem alleen krijgt als ze naar bed gaat. Maar ja, zo’n zielig huilend meisje verweekt je hart en laat je over anders grenzen heen stappen. En omdat ze zo’n keelpijn had, kreeg ze ook wat minder pijnlijk eten, denk aan geen korstjes of eten wat wij zelf ook niet fijn vinden als we keelpijn hebben.

Nou is dit iets wat elke ouder waarschijnlijk doet, een ziek kind vertroetel je. punt. Waar ik dan weer moeite mee heb is doorhebben wanneer ze weer helemaal beter is. Eerst is ze ziek, dan is ze een soort van beter, denk je, maar weet je niet helemaal zeker. Dus blijf je milder voor het geval dat. En dan opeens, BAM, heeft Tessel door dat ze overal misbruik van kan maken en het is pas dan dat ik doorheb dat ze beter is.

007

Het gevolg is een onhoudbaar kindje wat de hele tijd haar zin wil krijgen anders dan barst ze uit in een tantrum van jewelste. Dat hadden we dus afgelopen week. Tessel wilde niet meer avondeten, niet meer spelen tenzij zíj dat wilde en alles wat ze niet wilde hebben vloog door de kamer, ze pakte alles wat ze niet mag pakken met een triomfantelijk gezicht: “Ha, ik doe het lekker toch!” Vooral met het avondeten heb ik het meeste moeite.

Dat gaat dan een beetje zo:

Ik: een half uur in de keuken gestaan om een heerlijke gestoomde maaltijd voor Tessel te maken. Zoete bataat, kokos, wortel en wat kruiden in een heerlijke (al zeg ik het zelf) mix.

Tessel: Trapt er in, neemt 1 hap, kijkt verschrikkelijk vies, stopt haar knuistje in haar mond en haalt al het eten er weer uit. Veegt het eten in haar haar, op haar truitje, op haar tafeltje en als het lukt onder het zeil van de grote tafel.

Ik: geef nog een hapje. “Hier, probeer nog maar een hapje, mjam mjam!”

Tessel: Slaat de lepel uit mijn handen. Eten ligt verspreid over de grond. Krijst daarbij oorverdovend.

Ik: zucht. Probeer nog een hap te geven. “toe nou, eet nou een hap, je moet beter worden!”

Tessel: Dikke nope! Slaat met haar armpjes op haar tafel, stampt met haar voetjes op het plankje, overstrekt zich, gooit er een lading krokodillentranen uit, geeft een keiharde gil die niet meer in ons gehoorspectrum past (waarschijnlijk slaan alle honden in de buurt direct aan).

Nadat ik overgestapt was op pap (daar kan je leuk mee bellen blazen) en brood met leverworst (waarvan ik toch echt dacht dat het een favoriet was) begon het me pas te dagen. Ze is grenzen aan het verkennen! Ze is helemaal niet ziek meer!

En dat betekend dus: negeren als ze negatief gedrag laat zien.Bart en ik hebben afgelopen week een huilconcert van een uur bij mogen wonen (ja echt). Wij deden ondertussen alsof we heeeeerlijk zaten te eten en aan het praten waren over koetjes en kalfjes. Door merg en been!

De volgende dag, na 24 uur van negeren van huilbuien, gooien en graaien, leek het alweer wat beter te worden tijdens het eten! Jeej! En weer een dag later was ze weer het zonnetje in huis.
Tessel Ziek

 Mag ik al naar bed?

Zulke dingen vind ik echt een uitputtingsslag. Terwijl Tessel weer heerlijk aan het spelen is ben ik de uren aan het tellen totdat ze vanavond naar bed mag en ik onderuit gezakt op de bank kan ploffen. Gelukkig wordt ze niet meer elk uur wakker!

Hoe gaat dit er bij jou aan toe?

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Het belang van scheikunde voor vrouwen? Sorry, Wat zeg je?

Seksisme is van alle dag, ik heb dan ook niet vaak meer dat ik versteld sta van iets wat ik lees, maar van dit artikel viel mijn mond open. Dit artikel, geschreven voor het schoolkrantje van een Rotterdams Reformatische middelbare school is ronduit tenenkrommend want de Adjunct directeur laat wel een heel bijzonder staaltje seksisme zien.

directeur de volgende vergelijking te maken:

Als vrouw moet je scheikunde in je vakkenpakket hebben, want je moet je huis schoonhouden en anders ga je schoonmaken met pindakaas in plaats van groene zeep.

En vrouwen die het vak scheikunde niet doen krijgen het advies een man te zoeken die dat wel in zijn pakket heeft gehad.

dit geloof je toch niet? Seksisme bron: Wartburg Revius

Wut? Wut? Wut?

Ik hoop toch echt dat mijn dochter nooit op een school komt waar de Adjunct Directeur zulke uitspraken doet en ons regelrecht terug slingert naar de jaren ’50!
Uiteraard moet een schoolkrant altijd met een korreltje zout worden genomen, maar ik ben bang dat ik hierbij een hele zak zout nodig heb.

Dit kan je simpelweg niet zeggen tegen leerlingen, leerlingen zijn gevoelig voor dit soort informatie uit de mond van een “belangrijk” iemand. Zelfs niet als het als grapje bedoelt is wat mij betreft.

Wat vind jij hiervan?

Hier vind je link naar de schoolkrant.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Over het wasbare luier leed (en zindelijk worden)

Een vriendin die bijna tegelijk met mij een baby heeft gehad is vanaf het begin stug aan de slag gegaan met wasbare luiers. Dat moest en zou ik ook hebben, want zeker weten dat ik dat zou gaan doen! Ik haalde allemaal wasbare luiers, inlegjes, een rol papier en weet ik wat in huis, natuurlijk met de leukste en hipste patronen.

wasbare luier, Aliexpress

En toen werd Tessel geboren, en at ze niet, viel ze af, huilde ze, was ze over het algemeen een beetje zielig en poepte ze bovendien veel! Ik hoef zeker niet uit te leggen dat ik het idee van het gebruiken van wasbare luiers zó het raam uit heb gekinkeld. Het lukte me net aan fatsoenlijk voor de dag te komen, laat staan dat ik die ontzettend ranzige luiers ook nog een op de hand (ja echt!) zou gaan wassen, nadat ze een dagje heerlijk hadden geweekt op zolder. Kots!

Tessel kruidvat

Nee hoor, ik heb heerlijk gebruik gemaakt van de wegwerpluiers van de Kruidvat en sprak met mezelf af dat ik als ze één was zou beginnen met de wasbare luiers. Ik had namelijk ergens gelezen dat je er dan het beste mee kan beginnen omdat het het kind sneller zindelijk zou maken. Klinkt logisch, die wasbare luiers schijnen veel minder comfortabel te zijn dan die heerlijk zachte, pamperen luiers, die ook nog eens ál het vocht opnemen. Dat doen die wasbare dingen dus niet, dus… niet zo fijn voor je billen, dus… sneller op het potje en zindelijk. Hoppa! Kind kan de was doen :)

Maar ja, nu is ze één. En werk ik weer, sport ik, sociaal leven is weer op gang gekomen, je raad het al, die geweldige fashionable luiers (ze zijn echt prachtig) liggen stof te happen rechts achter in de commode.
En vriendinlief draait haar hand niet meer om voor een wasbare luier, die doet het al ruim een jaar routinematig en zij heeft een kindje die spuitpoep weet te generen (hier voel ik me dan wel een beetje een mazzelaar).  Ik ben me nu aan het inlezen op longies en snappies, maar ik snappie er nog niet veel van en het klinkt vermoeiend bovendien. Tijd dus voor mij om haar aan de tand te voelen, mijn mouwen op te stropen en aan de slag te gaan! I can do this! Wish me luck 😛

poep wasbare luiers

 

Hebben jullie tips, zodat ik me kan voorbereiden?

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Van 0 naar 1 in no time!

Vandaag is Tessel jarig, ze is alweer 1 jaar. Een jaar dat voorbij is gevlogen met een enorme traagheid. Eén jaar geleden zaten Bart en ik in het ziekenhuis, waar ik niet meer wist waar ik het moest zoeken (die weeenopwekkers zijn een bitch!). Om elf uur ’s avonds checkten we in in het ziekenhuis, nadat ik al 2 dagen bezig was geweest met zuchten, puffen, steunen, douchen, opgerold liggen in bed en vooral al meer dan 24 uur zonder slaap. De storm was aangetrokken en deed onze auto, onderweg naar het ziekenhuis, schudden waardoor Bart  telkens moest bijsturen. En 1 jaar geleden over precies 2.5 uur was ze daar opeens, zomaar, een mensje. Ik had allemaal series en films gekeken over bevallen ( One born every minute stond daarbij aan de absolute top), maar niks kon me voorbereiden op dit moment, het moment waarop je kindje op je borst wordt gelegd. Ik heb me nog nooit zo leeg gevoeld terwijl ik overstroomde van gevoelens. Daar was ze opeens, met armen en benen en een strot waar je u tegen zegt. Ik kon mijn hoofd heel kort wegrukken van het kleine lijfje op mijn hemd om naar Bart te kijken. Nog steeds, er op terugkijkend, ben ik verbaasd dat Bart zo vertedert was dat hij zelfs tranen in zijn ogen had gekregen. Op “One Born Every Minute” had ik het ook wel eens gezien, een man die zijn tranen niet kon binnen houden. Maar de laatste van wie ik dat verwachtte was van mijn altijd nuchtere Bart.

Tessel

Tessel werd gewogen en gemeten en Bart mocht nét haar eerste luiertje omdoen toen het raam opeens openvloog en wagenwijd open bleef staan. De wind had hem kapot geblazen. Dus terwijl ik mijn eerste plas moest doen, op zo’n heerlijk vernederende pot in een rolstoel, kwamen de mannen van de technische dienst langs om het probleem te verhelpen. De zusters hielden weliswaar een laken voor me, maar ik voelde me, op zijn minst gezegd, toch niet echt op mijn gemak. Dus… de plas kwam niet. Ook toen de kraan open ging en ik 5 glazen water in een keer achter oversloeg, bleef het oorverdovend stil in de pot. En pas toen ik zelf, hinkend, naar de wc mocht wilde het lukken, hoera! Ik mocht naar huis!

Tessel dag 1

’s Avonds laat kwamen Bart en ik thuis, pas de volgende ochtend zou de kraamzorg komen, dus de komende uren moesten we het zelf rooien. Ondanks dat ik ontzettend moe was door het slaapgebrek, kon ik niet blijer zijn dat er wat mensen bij ons thuis zaten die zelf kinderen hadden gekregen. Routinematig maakt mijn schoonzusje het bed op van de kleine terwijl ik Tessel de eerste voeding thuis gaf. Toen iedereen naar huis was en wij alleen overbleven, konden we van opwinding niet slapen en hebben we urenlang naar het kleine wondertje in dat kleine bedje naast ons gekeken. We konden niet anders dan onzeker zijn, dingen zien in een film of zelfs meemaken op je werk, zijn geen vergelijking met het “echte werk”.

Een jaar later kan ik me onze onzekerheid nog levendig voor de geest halen. Had ze het warm? Of koud? Had ze honger, of juist niet? Zenuwslopend vonden we het, en dus hielden we vast aan ons schema, wat we geleerd hadden van de kraamhulp. In het begin schreef ik elke voeding en elke luier op. Niet veel later maakten we een whatsapp groepje, alleen Bart en ik, waarin we alles bijhielden. Het was onze houvast.

Tessel

Nu, een jaar verder, zijn we geroutineerd. Ik krijg het niet over mijn hart ons whatsapp groepje te verwijderen, ook al hebben we hem in geen maanden gebruikt. Een luier omdoen? Daar draaien we onze hand niet meer voor om. En bedtijd is 7 uur, punt. Daar is ze ook helemaal aan gewend. Alleen het eten kan verwarrend zijn, vooral als ze in een fase zit van niet willen eten en er niets leukers is dan elke vork op de grond gooien en elke hap uit te spugen in je eigen hand.

Hoera

Al de hele week kijk ik naar haar en probeer ik de verschillen te zien met toen ze net geboren was. En dat zijn er veel:

  • For one, ze staat, is mobiel, kruipt, ontdekt en schuifelt op haar manier de wereld rond.
  • Ze heeft haar stem gevonden, en brabbelt wat af. Geregeld gilt ze de oren van je hoofd en in de auto zingt ze op haar manier met liedjes mee. Haar wijsvinger is belangrijk, alles wordt aangewezen en bekrachtigd met een “huh” of “ah”.
  • Mama is een woord wat nog niet echt vloeiend gezegd wordt, het is eerder mamamamamama. Ik doe het ermee!
  • Het wippertje en de box zijn niet langer haar beste vriendjes, en babyspeelgoed is stom! Ze wil blokken en een bal en als ze moe is pakt ze een popje om mee te knuffelen.
  • Ze houdt van muziek, hoe kan het ook anders, en zit lekker mee te wippen op wat ik op zet. De platenspeler vindt ze machtig interessant.
  • Haar nummer 1 favoriete dier is een vogel, of het nou een eend is of een flamingo, ze kan er uren naar kijken en wijzen. Vaak maken Bart en ik een wandeling met haar, waarin zij in de kinderdrager zit. Ge-wel-dig vindt ze dat!
  • Gek genoeg is ze de laatste tijd steeds meer gaan knuffelen, er was een tijd dat ik dacht dat dat nooit zou komen, maar jeej, toch wel!
  • Als ze Bart aan hoort komen begint ze ontzettend enthousiast te gillen en te klappen.
  • Als ik haar af zet bij het kinderdagverblijf wil ze me niet meer loslaten en als ik wegloop begint ze hartverscheurend te huilen. Ik vind daar niets aan, het breekt mijn hart elke keer een klein beetje.
  • En ook niet onbelangrijk, van een donkere brunette is ze verandert in een blonde dame!

Van mijn zus Esmé Tessel gisteren al een onwijs gaaf cadeau, een grote foto gemaakt van allemaal kleine foto’s. En al deze kleine foto’s zijn de foto’s die ik het afgelopen jaar elke dag naar Esmé stuurde, het was de Dagelijkse Dosis Tessel. En daar heeft ze nu een geweldig cadeau van gemaakt. Hieronder zie je hier een filmpje van :)

Tessel begint nu echt een persoonlijkheid te worden en ik kan niet wachten om te zien hoe ze gaat zijn over 1 jaar,  over 10 of 20 jaar. We zijn in september 2014 begonnen aan een geweldig avontuur, waar we hopelijk nog lang van mogen genieten!

Hoe heb jij het eerste jaar beleefd?

nb Tessel was een aantal dagen geleden jarig, ik heb dit stuk op haar verjaardag geschreven, maar had nu pas te tijd het te plaatsen.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

8 gave uitjes en vakanties met (kleine) kinderen!

Lievelinge camperen

Dit is het eerste jaar dat ik uitjes en vakanties moet plannen met Tessel erbij, en Tessel is best nog een beetje klein. Daarom is niet alles geschikt om met haar te doen en sommige dingen zie ik simpelweg niet zitten. Lowlands sla ik even een jaartje over. Ook ben ik niet bepaald fan van massale vakantieverzamelplaatsen met grote animatieteams en polsbandjes om te bewijzen dat je “All Inclusive” bent. En aangezien ik wel op vakantie wil, en ook naar een festivalletje wil gaan, ben ik op zoek naar leuke, wat alternatieve plekken. Op mijn zoektocht kom ik ontzettend veel leuke dingen tegen, die geschikt zijn voor baby’s!

Daarom, dit keer een lijstje van geweldige vakantie -en feestplekken!

  • Mañana Mañana

Man, man, man, wat ziet dit er gezellig uit. Mañana Mañana is een relaxt festival waar kinderen ontzettend welkom zijn.

Manana Manana

Dit feest op Landgoed Enghuizen in Hummelo is een prachtig en alsmaar slechter bewaard geheim van jonge rockers, oude hippies, stoere meisjes, knappe jongens, gezinnetjes en buurtbewoners.

Kinderen kunnen er fossielen zoeken, er zijn avonturentochten, je hebt er de silent skippy disco (AWESOME), je kan Yoga doen, eten met uitzicht en er treden ontzettend veel bandjes op (waar je nog nooit van hebt gehoord, maar die geweldig zullen zijn!).

Manana manana

Hier ga je naar de website van Mañana Mañana.
Mañana Mañana vindt plaats op 17, 18 en 19 juni in Hummelo

  • Keltfest

Keltfest is een Keltisch verkleedfeestje voor het hele gezin! Feeënhuisjes knutselen, klaverkettingen maken of stoere spelletjes doen, het kan er allemaal. En ook aan de allerkleinsten is gedacht, er staan boxen, er zijn flesverwarmers en er is een rustig hoekje voor borstvoeding gevende moeders!

Keltfest is een folkfestival in Keltische stijl dat wordt gehouden op 28 & 29 mei 2016. Geniet van de heerlijke muziek, terwijl je rondloopt over de Keltische markt, meedoet aan een van de vele workshops of iets lekkers uitzoekt van de barbecue.

10427236_726656240714423_5919407903865332046_n

Je kan er heerlijk eten (maar echt! Als vegetariër ben ik sla gewend, maar hier was het eten subliem!), dansen op gave muziek en er zijn workshops. Toen ik er was kon je een roofvogel vasthouden met zo’n grote leren handschoen, en dronk ik wijn uit echte kelken en was ik natuurlijk verkleed (wat echt te gek is!)

Hier kan je meer info vinden over Keltfest!

  • Buitenkunst

Buitenkunst vind ik ge-wel-dig! Er zijn speciale programma’s voor elke leeftijdscategorie, beginnende bij 3 jaar.

Bij Buitenkunst Drenthe kan je in het zomerseizoen workshops volgen op het gebied van de kunsten: theater, dans, muziek, zang, beeldende kunst en schrijven. Je kampeert een week lang op het bosrijke terrein van Staatsbosbeheer Uteringskamp, gelegen in de boswachterij Grolloo.

kleutersbeeldendbuitenkunst.500

Toen ik er een aantal jaren geleden was had ik nog geen kind, maar het viel me wel op hoe leuk de kinderen die er waren aan het spelen waren, of aan het knutselen waren en gewoon helemaal zichzelf konden zijn. Overigens zijn baby’s ook welkom, maar is er geen speciaal programma voor hen. Echt een aanrader!

Voor meer info over buitenkunst klik je hier!

  • Met de huifkar op vakantie

Er zijn een aantal vakanties die me als kind zijn bij gebleven, en één daarvan was onze vakantie met een huifkar. Je reed midden door de bossen en had het gevoel een echte cowboy te zijn. Het paard (Wingrrrrrrrrid!) kende het rondje op haar duimpje, maar toch had ik gevoel dat ik de kar bestuurde. En ’s nachts was het natuurlijk superdonker en superspannend!

huifkar vakantie

Als je de kans hebt, zou ik dit zeker een keer doen. Ik weet niet via welke organisatie wij gingen toen ik klein was, maar er staan er genoeg online, zoals deze bijvoorbeeld.

  • Je lievelingscamping

Camping de Lievelinge, deze staat op mijn to-go lijstje! Van de foto’s alleen al wordt ik ontzettend blij. Ik krijg er een beetje een hippie gevoel van, and I like that! Op welke camping mag je nog een fikkie stoken voor je tent? Nergens! Behalve hier dan :)

Een eigenzinnige vrijplaats en een super gezellige familiecamping in één, waar je zowel met als zonder kinderen een wonderbaarlijke tijd hebt. Een Lievelingscamping dus, voor een next level kampeerervaring.

Lievelinge camperen

Er is ook nog eens van alles toen doen, voor volwassenen, maar ook zeker voor de kinderen. Je mag ook niets doen trouwens, er hangen hangmatten!
En om het af te maken: je kan ook heerlijk eten op de camping, met producten uit hun eigen moestuin.

Hier vind je meer over de Lievelinge.

  • Elfia

Ook hier ben ik geweest zonder kind, verkleed als jonkvrouwe. Elfia is een tweedaags evenement waarin iedereen zichzelf verkleed, er toernooien zijn, er markten zijn, maar het vooral gaat om zien en gezien worden. De mooiste creaties zie je voorbij komen.

Voor kinderen is het een geweldige plek waar alle sprookjespersonen tot leven komen. En zelf kunnen ze natuurlijk ook verkleed gaan als hun favoriete karakter. Toen ik er was, was er een zwaardvecht toernooi waarbij kinderen als echte ridders leerden omgaan met hun houten zwaard.

Dit jaar vindt Elfia plaats op 24 en 25 september 2016. Kinderen tot 2 jaar zijn gratis, daarna is er een gereduceerd tarief én zijn er leuke dingen te doen:

Zo vind je Guapa op Elfia. Zij hebben een handgemaakte, met de hand aangedreven “middeleeuwse paardenmolen” waar kinderen ringen mogen steken. Dit behendigheidsspel is voor kinderen van 2 tot 8 jaar.

guapacreations

Guapa! wil kinderen weer feeling geven met échte materialen en toffe eenvoud. Geniet van een ritje op de molen of neem deel aan een uitdagend behendigheidsspel waar je zoveel mogelijk ringen moet steken! Geen plastic, schreeuwerige kleuren maar een fantastische interactief spel met natuurlijke materialen

Geef toe, klinkt gaaf toch?

Koop er snel je kaartjes en ga eens op avontuur! Hier vind je de website van Elfia
En hier vind je meer over Guapa.

  • Val Sinestra in Zwitserland

Voor mensen die iets verder willen kan ik Val Sinestra aanraden, wij gaan, als Tessel ouder is, ook zeker weer heen! Ik was net even de website aan het bekijken en werd er helemaal blij van. Voor kinderen, zo staat er, is er vanalles te doen: Speurtochten door het grote kasteel, broodjes bakken op het kampvuur en muziek maken bij het kampvuur, dammetjes bouwen in de beek achter het kasteel (dit was vooral een hobby van mijn vader, die gek is op dammetjes), knutselen, tekenen, aaaah! Zoveel! Had ik al gezegd dat er een vleugel staat? Dus piano spelen in de grote zaal kan ook!

WS Hotel

WS Hotel

En voor kinderen vanaf 12 jaar zijn er ook vette dingen te doen

Zij gaan mountainbiken, een bergbeklimming met huttentocht maken, rotsklimmen, zwemmen, wildwaterraften op de Inn of het Seilpark in.

Hoe gaaf is het om vanuit een groot kasteel allemaal wandelingen te maken, coole dingen te doen en ook nog eens veel te leren?

Lees hier alles over Val Sinestra.

  • Reggae Geel in Belgie

Ik merk aan Tessel dat het ritme van Reggae haar heel hard doet wiebelen, en laat ik nou ook gek zijn op reggae! Toen ik op reggae Geel was in Belgie heb ik een geweldige tijd gehad. Heerlijke sfeer en goede muziek, oh en goed eten, ook niet verkeerd!

Maar wat ik toen nog niet wist en nu wel is dat het ook geschikt is om met kinderen heen te gaan!

Kinderen zijn dol op reggae maar een hele dag luisteren is allicht wat veel gevraagd. Wij verwelkomen ze met open armen in ons animatiedorpje, waar ze zich zo mogelijk nog beter zullen amuseren dan de papa’s en mama’s aan de verschillende podia.

Reggae Geel

Kortom, op 5 en 6 augustus vind je ons misschien wel op Reggae Geel!

Klik hier voor meer informatie en catch a vibe op Reggae Geel!

Nog even dit:

Ik vind het echt ontzettend lastig om bijzondere, leuke en gezellige uitjes en vakanties te vinden voor (kleine) kinderen. Maar ik ben denk ik wel aardig op weg zo.

Ik ben erg nieuwsgierig wat jullie geweldig vonden met jullie kind(eren). Laten jullie het me weten?

WIN! Een handvlieger voor je kleine!

winactie

Ik heb al eens eerder in een blog geschreven hoe belangrijk ik creatief spelen voor kinderen vind. Veel speelgoed wat je tegenwoordig in de winkels vindt laat geen ruimte meer over voor de verbeelding. Terwijl kinderen met het minste al de mooiste verhalen kunnen bedenken!

Handvlieger

Ik ben dus erg voorstander van natuurlijk, educatief en duurzaam speelgoed wat ruimte overlaat voor de verbeelding. En daarom geef ik dit keer een handvlieger weg. Want de handvlieger moedigt kinderen aan creatief te spelen én tegelijkertijd ook te bewegen!

Als je kind danst of rent dan wapperen de vrolijke kleuren om hen heen, maar ook als je hem gewoon in de lucht houdt zal de wind ermee spelen, en kan je je kindje meer leren over het weer!

winactie

Wil je graag een handvlieger te winnen voor je kindje? Dat kan!

Wat moet je doen?

  • Like mijn Facebookpagina.
  • Laat een reactie onder dit bericht of op Facebook achter, ik ben namelijk erg nieuwsgierig waarom je deze geweldige handvlieger wil winnen!
  • Delen van de winactie vind ik heel lief, maar hoeft natuurlijk niet.
  • Wil je extra kans maken? Like dan ook mijn Instagram en Pinterest pagina!

Ik verloot de handvlieger bij 300 likes op Facebook!
Je kan kiezen uit de drie kleuren die je op de foto ziet als je wint

 

Jeuk!

Al jaren heb ik last van intense jeuk, vooral als het warm is en het zonnetje lekker schijnt. Ook heb ik altijd huidproblemen, Eczeem, Psoriasis en Vitiligo om er maar een paar te noemen. Daarom heb ik standaard zonnebrand factor 50 bij me en menthol zalf om de jeuk een beetje te verlichten.

Maar na mijn bevalling werd de jeuk toch echt wel 2.0! Niet te harden! Ik zat onder de plekken en stond uren lang huilend onder een kokend hete douche omdat ik me van gekkigheid geen raad meer wist. Dit kon zo niet langer!

netelroos, jeuk

Op naar de huidarts

Ik ben naar een huidarts gegaan om erachter te komen wat dit getriggerd zou kunnen hebben. Ik had al snel door dat ik geen wonderen kon verwachten van arts 1. Ik kan me inmiddels niet meer goed herinneren wat ze zei, maar het kwam erop neer dat ze niets voor me kon doen, dat ik ermee moest leven en dat ik geen wonderen van haar kon verwachten. (heel eerlijk: wat een stuk chagrijn! Geen land mee te bezeilen)

Been uitslag jeuk

Arts 2 bood al niet veel meer hoop, zijn boodschap: helaas, pindakaas. Hier heb je pillen! En toen kreeg ik prednison en antihistaminen , want inmiddels waren mijn polsen zo opgezwollen dat ik ze niet meer kon buigen en er zelfs vocht uit kwam. Ik durf hard op te zeggen dat ik echt pijn had, over mijn hele lijf en op een avond nam ik  daarom een Ibuprofen. Slechtste keus ooit! Want dat brandde regelrecht een gat in mijn maag, waardoor ik op de eerste hulp belandde. Mij was nooit verteld dat je deze pijnstiller niet mag gebruiken met de andere medicijnen. En dus kwam ik thuis met een extra pil: het maagbeschermingsmiddel Pantoprazol.

Toen de ergste zwelling weg was en mijn kuur prednison gedaan was, ben ik doorgegaan met de antihistamine en maagbescherming. De antihistaminen halen het scherpe randje van de jeuk, maar nog steeds heb ik altijd overal jeuk en nog steeds moet ik smeren met factor 50. Je zou kunnen zeggen dat ik weer precies hetzelfde heb als voor mijn zwangerschap, met dat verschil dat ik er nu een pil bij slik.

Ik ben op dit moment op mijn eigen zoektocht. Ik wil van de antihistamine af! Ik heb het een paar keer geprobeerd, maar elke keer kwam de jeuk zo ontzettend hevig opzetten dat ik er gek van werd. Kortom, cold turkey is een no no.

Histamine en Anti-histamine

Ik had bedacht dat als ik antihistamine nodig zou hebben, dat er dan wellicht een probleem zou zijn met mijn histamine (duh). Google is mijn beste vriend en nu dus ook.
Ik googlede op jeuk en zonneallergie, hierdoor kwam ik al snel uit op “histamine intollerantie”. Toen ik de symptomen las moest ik bijna huilen van blijdschap, want alles klopte, alleen koppelde ik in het verleden niet alles aan elkaar (en de huisarts, de huidarts en de dokter in het ziekenhuis ook niet).

Symptomen jeuk

Even het technische verhaal

Histamine is een chemische neurotransmitter die het lichaam aanmaakt als je een allergische reactie hebt. Veel mensen herkennen de volgende symptomen wel: geïrriteerde huid, neus, keel en longen, jeuk, roodheid, huiduitslag, hoesten en veel slijm in je keel hebben.  Je hebt dan vaak een reactie op verschillende allergenen zoals insectenbeten of irriterende stofdeeltjes, maar ook voedselallergie of voedingsintolerantie zijn bekenden.

In feite is deze reactie onderdeel van een ontstekingsreactie van ons lichaam, een belangrijk deel van ons immuunsysteem. Daarnaast helpt histamine bij het reguleren van de fysiologische functie in de darmen, het helpt ons om goed te slapen en ook seksueel gezien helpt het ons.

Alles leuk en wel, maar wat nu?

Anders is eten schijnt de oplossing te zijn, dus ik begin met het aanpassen van mijn voeding, er zijn bepaalde dingen die je beter kan laten staan, en laten dat nou net dingen zijn die ik lekker vind… bummer… Maar alles voor een jeukvrij leven!

Een officiële diagnose kan niet worden gesteld, dus het enige wat ik kan doen is kijken wat werkt in het aanpassen van mijn voeding, dat doe ik ongeveer een maand, waarna ik gefaseerd voedingsmiddelen terugbreng. Vervolgens moet je goed opletten waar je een reactie op hebt.

dieet jeuk

Nog even over maagbeschermers

Ik had ergens gehoord dat ik nooit meer kon stoppen met de maagbeschermers en dat idee leek mij verschrikkelijk! Ik ben namelijk geen pillen slikker. En een maagbeschermer legt een filmlaagje over je maag waardoor deze niet kapot kan gaan. Maar daardoor neem je ook niet alle voedingsstoffen op. Voor mij reden genoeg om, in overleg met mijn huisarts, toch te gaan stoppen. Dat doe ik door af te bouwen. Daar ben ik nu al een aantal maanden mee bezig en ik hoop er over 1.5 maand helemaal vanaf te zijn. Eerlijk is eerlijk, de angst zit er wel goed in, dus ik hou wel pillen achter de hand, mocht ik weer een aanval krijgen (en die zijn echt niet leuk!)

Mijn zoektocht naar een jeukvrij (en pillenvrij) leven begint vandaag! Dat wordt zoeken naar nieuwe recepten! Ik zal jullie op de hoogte houden van mijn zoektocht.

Mochten jullie nog tips hebben, die zijn heel erg welkom!

Samen eten: Gepofte zoete aardappel

Sinds kort wil Tessel alleen maar mee eten met het avondeten als ze letterlijk krijgt wat wij eten. Daarom ben ik, chef kok als ik ben, aan het kijken naar makkelijke en lekkere gerechten waar we allemaal van genieten.

Afgelopen week had ik een winnaar! En die wil ik natuurlijk met jullie delen.

Gepofte zoete aardappel met koriander, feta en rode peper:

Ingredienten:
2 grote zoete aardappelen en 1 kleine,
1 pakje feta of witte kaas,
(Verse) koriander, ik nam kruiden uit een potje… want lui.
Verse rode peper.
Olijfolie

Verwarm de oven op 180 a 200 graden.
Was de zoete aardappel goed en prik er gaatjes in. Smeer de zoete aardappelen daarna in met olijfolie en leg ze in een ovenschaal.

Zoete aardappel

Ze de schaal ongeveer 45 minuten in de oven totdat je makkelijk met een vork in de aardappel kan steken. (zo zacht als boter)
Verkruimel de feta in een schaal en meng dit met de rode peper en de koriander. (voor Tessel liet ik de rode peper eruit)

Feta en kruiden

Snij de aardappelen in de lengte doormidden en hol de helften uit.

uitgeholde zoete aardappel

Meng de inhoud van de zoete aardappel met het kaasmengsel.

meng zoete aardappel en feta

En doe alles terug in de schil van de zoete aardappel.

resultaat zoete aardappel

Voila, een kind kan de was doen! Tessel smulde er in ieder geval van, en wij ook!

Ik ben benieuwd wat jullie ervan vinden, wil je het me laten weten als je het gerecht uitprobeert?

 

De laatste keer…

Gisteren was ik op de verjaardag van de dochter van een vriendin, ze werd 1 jaar. Met weemoed kijk ik terug naar de tijd dat we, onwetend en moe, voor het eerst moeder werden. De veranderingen in haar kindje maar ook in die van mij zijn enorm. De eerste verjaardag, heb ik wel weer door, gaat met een lach en een traan.

Baby Tessel

De laatste keer…
Vanaf het moment dat je je baby in je armen houdt,
ben je nooit meer hetzelfde.
Soms wil je dat je weer zo was als daarvoor,
Toen je vrijheid had, en tijd, en je je nergens in het bijzonder zorgen over maakte.
Je bent moe, zo moe ben je nog nooit geweest,
en dagen lopen over in dagen die precies hetzelfde zijn.
Vol met voedingen en boertjes,
luiers verschonen en huilen,
jammeren en vechten,
dutjes, of het gebrek daaraan,
alles lijkt nooit op te houden.

Maar vergeet niet…
Er is een laatste van alles.
Er komt een tijd dat je je baby voor het allerlaatst voed.
Ze vallen, na een lange dag, in slaap, knuffelend tegen je aan,
en dan is het de laatste keer dat je ze slapend in je armen houdt.
Op een dag draag je je kind op je heup
en zet je haar neer,
daarna pak je haar nooit meer hetzelfde op.
Je wast haar haar in het badje, ’s avonds voor het slapen gaan,
maar op een dag wil ze alleen in bad.
Ze houdt je hand vast bij het oversteken,
opeens is dat niet meer nodig.
Ze komt ’s nachts je kamer in geslopen,
omdat ze lekker tegen je aan wil kruipen,
het is de laatste keer dat je hiervoor wakker wordt gemaakt.
Op een luie middag zing je voor de tiende keer: “klap eens in je handjes”,
met alle bewegingen die daarbij horen.
Maar na een tijdje zing je dat liedje nooit meer.
Ze geven je een kus en een knuffel als je ze afzet bij school,
totdat ze zegt dat ze het nu wel alleen kan.
Je leest je laatste verhaaltje voor het slapen gaan
en je veegt het laatste vieze snoetje schoon.
Er komt een moment dat ze voor het laatst in je armen rent.

Het ding is dat je nooit weet wanneer het een laatste keer is,
totdat het niet meer gebeurd, en zelfs dan
duurt het even voordat je het door hebt.

Je leeft nu in deze tijden, voor zolang dat duurt.
Vergeet daarom niet dat er maar zoveel van deze dagen zijn
en als ze niet meer komen,
zal je verlangen naar nog een aller allerlaatste dag.

Voor de allerlaatste keer…
Tessel baby 1 jaar laatste keer

Nog een maand
Over één maand viert Tessel haar eerste verjaardag, ik heb er zin in, maar kijk er stiekem ook een klein beetje tegenop. Ze is al een beetje baby af, en ze wil steeds meer alleen doen. Dat is natuurlijk helemaal goed, maar soms, heel soms, zou ik nog even terug willen naar die eerste bijzondere weken.

Hoe was de eerste verjaardag van jouw kindje? Had je ook gemengde gevoelens?

 

1 2 3 5