De laatste keer…

Gisteren was ik op de verjaardag van de dochter van een vriendin, ze werd 1 jaar. Met weemoed kijk ik terug naar de tijd dat we, onwetend en moe, voor het eerst moeder werden. De veranderingen in haar kindje maar ook in die van mij zijn enorm. De eerste verjaardag, heb ik wel weer door, gaat met een lach en een traan.

Baby Tessel

De laatste keer…
Vanaf het moment dat je je baby in je armen houdt,
ben je nooit meer hetzelfde.
Soms wil je dat je weer zo was als daarvoor,
Toen je vrijheid had, en tijd, en je je nergens in het bijzonder zorgen over maakte.
Je bent moe, zo moe ben je nog nooit geweest,
en dagen lopen over in dagen die precies hetzelfde zijn.
Vol met voedingen en boertjes,
luiers verschonen en huilen,
jammeren en vechten,
dutjes, of het gebrek daaraan,
alles lijkt nooit op te houden.

Maar vergeet niet…
Er is een laatste van alles.
Er komt een tijd dat je je baby voor het allerlaatst voed.
Ze vallen, na een lange dag, in slaap, knuffelend tegen je aan,
en dan is het de laatste keer dat je ze slapend in je armen houdt.
Op een dag draag je je kind op je heup
en zet je haar neer,
daarna pak je haar nooit meer hetzelfde op.
Je wast haar haar in het badje, ’s avonds voor het slapen gaan,
maar op een dag wil ze alleen in bad.
Ze houdt je hand vast bij het oversteken,
opeens is dat niet meer nodig.
Ze komt ’s nachts je kamer in geslopen,
omdat ze lekker tegen je aan wil kruipen,
het is de laatste keer dat je hiervoor wakker wordt gemaakt.
Op een luie middag zing je voor de tiende keer: “klap eens in je handjes”,
met alle bewegingen die daarbij horen.
Maar na een tijdje zing je dat liedje nooit meer.
Ze geven je een kus en een knuffel als je ze afzet bij school,
totdat ze zegt dat ze het nu wel alleen kan.
Je leest je laatste verhaaltje voor het slapen gaan
en je veegt het laatste vieze snoetje schoon.
Er komt een moment dat ze voor het laatst in je armen rent.

Het ding is dat je nooit weet wanneer het een laatste keer is,
totdat het niet meer gebeurd, en zelfs dan
duurt het even voordat je het door hebt.

Je leeft nu in deze tijden, voor zolang dat duurt.
Vergeet daarom niet dat er maar zoveel van deze dagen zijn
en als ze niet meer komen,
zal je verlangen naar nog een aller allerlaatste dag.

Voor de allerlaatste keer…
Tessel baby 1 jaar laatste keer

Nog een maand
Over één maand viert Tessel haar eerste verjaardag, ik heb er zin in, maar kijk er stiekem ook een klein beetje tegenop. Ze is al een beetje baby af, en ze wil steeds meer alleen doen. Dat is natuurlijk helemaal goed, maar soms, heel soms, zou ik nog even terug willen naar die eerste bijzondere weken.

Hoe was de eerste verjaardag van jouw kindje? Had je ook gemengde gevoelens?

 

Bewaren

3 Comments on De laatste keer…

Leave a Reply

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: