Posts Tagged ‘gek’

Poepen is loslaten

Ik las laatst de Flair, ik ben niet hun nummer 1 lezer, maar als ik op vakantie ga dan koop ik altijd zo’n pakket vol met tijdschriften, waar dit keer dus ook de Flair in zat. Hierin las ik een artikel met de veelbelovende naam: Poepen is loslaten. Ik ben heel wat gewend met mijn broers en vader, dus erg spannend is deze column niet voor mij. Ik heb boeken in de kast staan die veel meer tot de verbeelde spreken.

Zo heb ik een geweldig boek dat vochtige streken heet. Daar heb ik keihard om gelachen. Maar ik snap wel dat het voor sommige mensen een beetje te hoog gegrepen is.
We hebben ook een boek in de kast staan wat kakofonie heet, dé encyclopedie van de stront. De titel maakt gelijk duidelijk waar hij over gaat.
En Bart is fan van scheetgeluiden, ik heb er al heel wat voorbij horen komen, niet van hem zelf, nee, van mensen die muziek maken van scheten. Ja echt!
En dan heb je nog het vega kookboek 50 days of green happines, die heeft mijn zus. Daarin heb je een drollenoverzichtspagina, zodat je kan vergelijken met je eigen uitwerpselen en kan zien of je gezond bent.

Dus echt, ik ben wel wat gewend. En ja, poepen ís loslaten. En niet alleen het poepen zelf, maar ook het praten over poepen, of zoals in mijn geval: schrijven over poepen.

Even terug naar de Flair, dit artikel triggerde bij mij een herinnering. Heel even zat ik weer op de middelbare school waar onze leraar biologie ons een stevig lesje “poepen is loslaten” gaf. Hij legde ons, nog net niet in geuren en kleuren, uit dat hij elke ochtend zijn verse drol op een tegeltje legde, ja echt! Om vervolgens zijn verse drol onder de microscoop te bekijken. Gruwel!

Poep

Rare snuiters

Ik snap het hoor, je bent biologieleraar of niet, en ja, aan je poep kan je zien of je gezond bent. Maar ik zie het al voor me dat Bart dat elke ochtend doet! Sta ik net fijn mijn tanden te poetsen als Bart voorbij komt sukkelen met zijn badkamertegeltje met een stomende drol. Ik vind het knap dat de vrouw van mijn oude biologieleraar bij hem bleef, misschien was ze ook wel biologieleraar of poeponderzoeker (ja, die bestaan) en in dat geval zijn ze een match made in heaven natuurlijk! Maar voor mij is dit een giga no go en een enorme moodkiller!

potje kleien

potje kleien

 De uitzondering

Tessel is natuurlijk een uitzondering, Ik ruik, net als alle ouders, ook aan haar broek. Ik denk er niet meer over na, het is routine, maar eigenlijk is het natuurlijk best raar dat je je gezicht tegen haar kont aan drukt, vooral voor anderen. Ik heb ook geen moeite met haar poep, nul. Dankzij Tessel ben ik een echte poepdeskundige geworden. Kleur, consistentie, volume, vochtigheid, in één oogopslag beoordeel ik haar drol, vouw de luier routinematige dicht en leg in een handomdraai een nieuwe luier aan. Maar no way dat die luier onder een microscoop gaat.

Daar trek ik de lijn!

 

Bewaren

Bewaren

Bewaren

De gekste koosnaampjes voor kids!

Eigenlijk elke ouder die ik ken geeft koosnaampjes aan zijn kinderen. Op dit moment zijn er een aantal koosnaampjes is erg “hip” zijn, zoals prinses of draakje of natuurlijk boef of vriend/in (die laatste zou ik persoonlijk nooit gebruiken, want je kind is nou eenmaal niet je vriend/in). Maar er zijn ook mensen die een stapje verder gaan in het kiezen van een koosnaampje. Sommige wat gekker dan de andere.

5 koosnaampjes die ik tegenkwam die best wel een beetje gek zijn:
Soppie
Kutje (ja echt, die zag ik voorbijkomen)
Bastaardje
Creep (in Liar Liar)
Oude poepdoos

portrait-317041_1920Gekke kindernamen:
En dan heb je natuurlijk de best wel een beetje gekke kindernamen… Daarvan kan je er hier heel veel vinden!
Persoonlijk vind ik Papa-Kofi best bijzonder gekozen voor een jongen of het onuitspreekbare Ghëarmiangelijanno…En wat dacht je van Rou’chainnelhey of Jonkvrouw voor een meisje?  In 2014 hebben kinderen deze naam gekregen!

Misschien is dit een leuke boek voor op je wishlist: Wie noemt zijn kind nou Chardonnay?
Ik heb er hartelijk om gelachen!

Ik heb zelf ook een bijnaampje voor Tessel: Ranonkeltje, naar mijn favoriete bloem!

ranunculus-asiaticus-252768_1920

 

 

 

 

Wat is jouw bijnaam voor je kleintje?

Wie eet er nou zand?

Tijdens mijn zwangerschap was ik gek op twee dingen, nou eigenlijk drie, maar die derde heb ik nooit gegeten.

  1. Radijsjes, zakken vol!
  2. Aardbeien
  3. Zand

Ik besef me dat die laatste nogal gek is. Ik kreeg er trek in doordat ze in de straat bezig waren met wegwerkzaamheden en ladingen nieuw zand stortten. Het water liep me letterlijk in de mond als ik de geur van zand rook.

Gekke trek

Ik heb het gegoogled, en kwam er toen achter dat deze “aandoening” (ja serieus, zo werd dat aangeduid) Pica heet. Aandoening vind ik een nogal heftig woord, dus noem ik het gekke trek… Vaak is het zo dat als je trek hebt in gekke dingen je tekort hebt aan bepaalde vitaminen of mineralen (vaak ijzer). Dus… weer naar de bloedtap om te kijken of alles ok was… wat gelukkig zo was!

Maar hoe dan?

Ja, dat bleef dus rondzingen bij mij. Hoe krijg je trek in zand (of aarde) en waarom? Gelukkig was Google ook hierin mijn beste vriend en wist ik het antwoord te vinden in een wetenschappelijk artikel op: Scientias

Dit artikel gaat weliswaar over aarde, maar ik dacht: close enough..

In dit artikel staat dat aarde eten nog niet zo gek is, het gebeurd vaak en is ook nog eens goed voor de gezondheid.

Say what?

Onderzoek toont aan dat het eten van aarde minder raar is dan gedacht. Wat vele geneeskundigen altijd al vermoedden, is nu ook wetenschappelijk bewezen: aarde kan de maag kalmeren en het menselijk lichaam beschermen tegen allerlei bacteriën en virussen.

En deze onderzoekers ontdekten verder ook dat het vooral kinderen en zwangere vrouwen zijn die aarde eten. Vooral in warme landen eet 30 tot 60% wel eens aarde! Ik vind het best veel! En ze eten dit dus omdat het hen beschermd tegen infecties.

Als de aarde namelijk in je maag verdwijnt ontstaat er een soort klei die zich bindt aan allerlei schadelijke factoren, zoals microben, ziekteverwekkers en virussen. Een soort moddermasker voor onze maag.

Hebben we hier een nieuwe toevoeging op de schijf van 5 te pakken? Dat denk ik niet… Maar het is wel een opluchting om te weten dat ik nog niet zo gek was.

Ik ben wel erg nieuwsgierig of er nog meer mensen zo’n afwijkende trek hebben of hadden tijdens de zwangerschap? Iets wat verder ging dan haring of zure bommen? En heb je het je omgeving verteld?