Posts Tagged ‘kinderen’

Wintertijd – een horrorverhaal!

Wintertijd is coming!

Ik denk al de hele week aan de wintertijd. Waarom bestaat er zoiets als wintertijd? Waarom hebben we afgesproken dat het normaal is de klok een uurtje terug te zetten op een bepaalde datum? En hoe in hemelsnaam zorg ik dat Tessel zich hier aan aanpast?

Tijd is iets wat we ook maar gewoon bedacht hebben. Wintertijd en zomertijd hebben we er later bij bedacht. Maar de aarde heeft geen klok zoals wij die bedacht hebben en echt, mijn interne klok loopt niet gelijk met ons tijdplan, dat weet ik elke ochtend zeker als mijn wekker gaat en mezelf uit bed sleep.

feet-1466898_960_720

Horrorstory

Ik moet zeggen dat het wel mooi samenvalt met Halloween dit jaar. Want echt, het grootste horrorverhaal ever heet: “wintertijd met een baby”. Die heeft namelijk schijt aan wintertijd (of zomertijd for that matter) En dat betekent dus dat Tessel gewoon wakker wordt op de tijd waarop ze altijd wakker wordt, alleen is het dan voor ons nu 6 uur! ZES UUR! OP ZONDAG!

baby-1151348_960_720

 Politieke kwakzalverij

Iedereen, maar dan ook iedereen heeft tegenwoordig wat te zeggen over eigenlijk alles. Het internet staat bol van zwartepietengelul, prikbulshit, politieke kwakzalverij en pro’s en cons. Maar de wintertijd slikken we als zoete koek? Ik zou op zijn minst verwachten dat er een partij ontstaan zou zijn tegen wintertijd, want hoe achterhaald is dat?

woman-1733881_960_720

Weg met de klok!

Nou ik er zo over nadenk, misschien is het gewoon tijd om de klok in de ban te doen. Die heb ik echt niet meer nodig… Daar heb ik Tessel voor!

Waarom hebben wij zomer en wintertijd? Je leest het hier.

Wat vind jij van wintertijd (of zomertijd)? En hoe zorg jij ervoor dat je kind zich er aan aanpast?

Poepen is loslaten

Ik las laatst de Flair, ik ben niet hun nummer 1 lezer, maar als ik op vakantie ga dan koop ik altijd zo’n pakket vol met tijdschriften, waar dit keer dus ook de Flair in zat. Hierin las ik een artikel met de veelbelovende naam: Poepen is loslaten. Ik ben heel wat gewend met mijn broers en vader, dus erg spannend is deze column niet voor mij. Ik heb boeken in de kast staan die veel meer tot de verbeelde spreken.

Zo heb ik een geweldig boek dat vochtige streken heet. Daar heb ik keihard om gelachen. Maar ik snap wel dat het voor sommige mensen een beetje te hoog gegrepen is.
We hebben ook een boek in de kast staan wat kakofonie heet, dé encyclopedie van de stront. De titel maakt gelijk duidelijk waar hij over gaat.
En Bart is fan van scheetgeluiden, ik heb er al heel wat voorbij horen komen, niet van hem zelf, nee, van mensen die muziek maken van scheten. Ja echt!
En dan heb je nog het vega kookboek 50 days of green happines, die heeft mijn zus. Daarin heb je een drollenoverzichtspagina, zodat je kan vergelijken met je eigen uitwerpselen en kan zien of je gezond bent.

Dus echt, ik ben wel wat gewend. En ja, poepen ís loslaten. En niet alleen het poepen zelf, maar ook het praten over poepen, of zoals in mijn geval: schrijven over poepen.

Even terug naar de Flair, dit artikel triggerde bij mij een herinnering. Heel even zat ik weer op de middelbare school waar onze leraar biologie ons een stevig lesje “poepen is loslaten” gaf. Hij legde ons, nog net niet in geuren en kleuren, uit dat hij elke ochtend zijn verse drol op een tegeltje legde, ja echt! Om vervolgens zijn verse drol onder de microscoop te bekijken. Gruwel!

Poep

Rare snuiters

Ik snap het hoor, je bent biologieleraar of niet, en ja, aan je poep kan je zien of je gezond bent. Maar ik zie het al voor me dat Bart dat elke ochtend doet! Sta ik net fijn mijn tanden te poetsen als Bart voorbij komt sukkelen met zijn badkamertegeltje met een stomende drol. Ik vind het knap dat de vrouw van mijn oude biologieleraar bij hem bleef, misschien was ze ook wel biologieleraar of poeponderzoeker (ja, die bestaan) en in dat geval zijn ze een match made in heaven natuurlijk! Maar voor mij is dit een giga no go en een enorme moodkiller!

potje kleien

potje kleien

 De uitzondering

Tessel is natuurlijk een uitzondering, Ik ruik, net als alle ouders, ook aan haar broek. Ik denk er niet meer over na, het is routine, maar eigenlijk is het natuurlijk best raar dat je je gezicht tegen haar kont aan drukt, vooral voor anderen. Ik heb ook geen moeite met haar poep, nul. Dankzij Tessel ben ik een echte poepdeskundige geworden. Kleur, consistentie, volume, vochtigheid, in één oogopslag beoordeel ik haar drol, vouw de luier routinematige dicht en leg in een handomdraai een nieuwe luier aan. Maar no way dat die luier onder een microscoop gaat.

Daar trek ik de lijn!

 

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Consultatiebureau

Vorige week kreeg ik een SMS van het consultatiebureau. Een ontzettend handige service, want anders was ik het glad vergeten. Dat had ik helemaal niet zo erg gevonden, want ik heb het niet zo op het consultatiebureau (meer…)

Mijlpaalkaarten

Milestone mijlpaalkaarten

Toen ik zwanger was kon ik uren op youtube zitten turen (Ha Ha) naar filmpjes van trotse nét zwangere ouders die het goede nieuws deelden met familie en vrienden. En naar filmpjes van de onwikkeling van kinderen in 1 jaar tijd (zou die van mij ook zo zijn straks?). Dat ging dan meestal aan de hand van mijlpaalklaarten. “Vandaag is mijn kleine prinsesje 1 week oud en ze heeft een lach laten zien!” (meer…)

1 reden waarom ik ren.

hardlopen

Ik zou natuurlijk een blog kunnen schrijven over, nou ja, bijvoorbeeld 100 redenen waarom ik ren. Het schijnt dat dat soort titels mensen aantrekt je blog te lezen. Maar het feit is dat ik amper 1 reden kan bedenken waarom ik ren. (meer…)

8 gave uitjes en vakanties met (kleine) kinderen!

Lievelinge camperen

Dit is het eerste jaar dat ik uitjes en vakanties moet plannen met Tessel erbij, en Tessel is best nog een beetje klein. Daarom is niet alles geschikt om met haar te doen en sommige dingen zie ik simpelweg niet zitten. Lowlands sla ik even een jaartje over. Ook ben ik niet bepaald fan van massale vakantieverzamelplaatsen met grote animatieteams en polsbandjes om te bewijzen dat je “All Inclusive” bent. (meer…)

Heldenportret: over zwarte pieten en verplopping

Ik vond het maar wat spannend, vorige week was het eindelijk zover, ik mocht één van mijn jeugdhelden interviewen! En wie het nou was? Burny Bos natuurlijk! En nou zeg jij misschien: “wie?” Daarom gaat mijn eerste Heldenportret over Burny, want ook jij kent hem!

Burny is de schrijver van een boek wat ik letterlijk verslonden heb toen ik klein was: Circus Grote Meneer. Ik was eigenlijk een klein beetje teleurgesteld dat hij zei dat hij niet bepaald trots is op dit boek, hij vertelde me dat hij het een beetje afgeraffeld heeft en dat het geschreven werd voor de Bobo, een peutertijdschrift wat niet meer bestaat. Bummer…

Burny Bos Heldenportet gesigneerd!

Naast schrijven heeft Burny ontzettend veel gedaan, hij heeft zelfs een gouden kalf gewonnen! En ja, die heb ik ook vastgehouden (ik vond hem vooral looiig). Als ik zeg: het zakmes; Minoes; Het paard van Sinterklaas (alleen deel 1, de rest is kut); Ja zuster, nee zuster, Ko de Boswachter en Radio Lawaaipapagaai… Nou ja, ik kan wel even doorgaan… Al deze producties (en nog veel meer) komen van zijn hand en ik weet zeker dat je er in ieder geval 1 van kent!

Film, Burny Bos

Tijd om Burny eens aan de tand te voelen over verschillende maatschappelijke onderwerpen die als een heet hangijzer over Nederland hangt.Te beginnen bij de Zwarte Pieten discussie.

Wat vind jij van die hele discussie omtrent Zwarte Piet?
“Wist je dat mij 40 jaar geleden gevraagd werd om een musical te schrijven met gekleurde pieten in de hoofdrol? Die musical ging niet door, maar tóen al was de discussie er. Het komt erop neer dat donkere mensen zich 1 maand per jaar te kakken gezet voelen ongeacht wat onze cultuur hiervan denkt. De “sociale media” blazen de boel op, en daardoor staan er opeens twee kampen tegenover elkaar. Dat is zonde, want er wordt niet meer geluisterd naar elkaar. En dan wordt er ook nog zoiets belachelijks bedacht als “stroopwafelpieten”. Ik denk dat het tijd wordt om er langzaam meer andere pieten bij te laten komen.”

Je stipte net al de Social Media aan, zit je zelf op bijvoorbeeld Facebook?
“Nee, ten eerste is dat iets voor een andere generatie dan de mijne, maar ten tweede vind ik mijn privacy ook belangrijk. Doordat het leven nu vaak online plaatsvind is het niet gek dat er een handel in je gegevens ontstaat. Ik weet niet of daar een politieke bedoeling achter zit, voor mijn gevoel leven we nu nog in een nette democratie.”

Wat zijn de grootste veranderingen die je in onze maatschappij ziet?
“Ik zie vooral dat we een hele grote vergissing maken, we zien geld als het belangrijkste, als doel. Iedereen is maar aan het kopen en commercie is ontzettend belangrijk geworden. Op deze manier is dat niet vol te houden. Je ziet een soort van chaos ontstaan in Nederland, maar ook over de hele wereld. Door efficiëntie is er steeds minder werk, terwijl er ondertussen steeds meer mensen komen. Er is maatschappelijke onrust door migratie. En mensen kunnen tegenwoordig niet meer overleven zonder “het systeem”. Ik merkte dat toen ik een weekje aangewezen was op mezelf, op een survivalkamp in de Biesbosch. Opeens zag ik hoe nietig ik ben. Je kan er voor kiezen om alles weg te bombarderen, of je kan op zoek gaan naar een andere oplossing. Maar wat ik zeker weet is dat dit, net zoals het Romeinse Rijk, geen lang leven meer beschoren is, dit systeem zal op den duur vallen. Wat dat aangaat deden ze het nog niet zo gek in de hippietijd, die ik vol heb meegemaakt. Maar toen ging het in ieder geval over liefde en vrede en over samenzijn.”

In een eerder interview vertelde je dat Nederlandse kindergenre aan het verploppen is, wat bedoel je daar precies mee?
“Ik bedoel daarmee dat alles tegenwoordig om geld en commercie draait, en alhoewel ik niet schuw ben van een beetje commercie, hou ik niet van makkelijk geld verdienen door vervelende films te maken. Films en series als “Woezel en Pip” maar ook “Kabouter Plop” zijn vooral marketing. Gemaakt om geld te verdienen, en niet om kinderen en hun creativiteit aan te spreken. Ik mis vaak een moraal en ik vind het stom dat het volwassenen zijn die “lekker gek” doen. De kwaliteit kan prima zijn, maar esthetisch gaat het nergens meer over. Ik probeer zelf altijd door de ogen van een kind te kijken, wat zou ik willen zien als ik een kind was? Door goede thema’s te gebruiken en creatief te denken neem je kinderen serieus.

Burny Bos

Burny Bos, ik en zijn Gouden Kalf op de achtergrond!

 Ben je zelf een lezer?

“Niet echt, ik lees vooral op vakantie. Verder lees ik voor mijn werk en dan vooral nieuwe scripts. Bij mij vind je geen boek naast mijn bed en ook niet op mijn toilet. Je kan me wel blij maken met een goede film of kunst. Toen ik jong was wilde ik eigenlijk beeldend kunstenaar worden, in plaats daarvan ging ik naar de kweekschool en heb ik zelfs een paar jaar voor de klas gestaan. Niet mijn ding… Dat kwam doordat ik onbedoeld vader werd, toen was dat een logische keuze. Gelukkig kon ik daarna aan de slag bij een jongerencentrum en vanuit daar ben ik langzaam in dit wereldje gerold. Ik werd eerst voor een radioprogramma gevraagd, toen ben ik verhalen gaan schrijven die uitmonden in boeken, vervolgens ben ik gevraagd voor TV en om films te maken en uiteindelijk heb ik mijn eigen bedrijf opgezet. Ik was geen makkelijke jongen maar ik wist wel mijn kansen te benutten, nieuwe dingen te verzinnen. Dat is ook altijd mijn motto gebleven: Als je iets wilt bereiken zul je moeten doen!”

Je hebt ontzettend veel gedaan, als je uit alles mag kiezen, wat vond dan je het allerleukste om te doen?
Ik vond Ko de Boswachter geweldig om te doen, we creëerden een wereld uit het niets en we kregen veel vrijheid. Nu is het niet meer zo dat je iets nieuws kan verzinnen, alles is eigenlijk al eens verzonnen, maar door er jouw draai aan te geven maak je er toch iets unieks van. Het is een beetje als koken. Iedereen kookt met dezelfde ingrediënten, maar door het steeds iets anders te verdelen of door een beetje te husselen, krijg je een heel nieuw recept. Als je dat kan, dan ben je goed bezig!”

Er zijn heel wat mensen die gekke gewoontes hebben, heb jij er ook één?
“Ik heb tijdens voetbalwedstrijden op TV nooit het geluid aan staan. Ik hou niet van geluid en ik heb een hekel aan muziek, aan alle muziek. Als ik muziek hoor dan word ik beweeglijk en onrustig en dan schreeuwt alles in mij dat ik weg wil. Mijn vrouw is gek op muziek, maar ze zet als ik thuis ben nooit de muziek aan.

Sesamstraat ligt de laatste tijd onder vuur, wat vind jij ervan dat Sesamstraat waarschijnlijk van de Nederlandse televisie verdwijnt?
“Om eerlijk te zijn heb ik de hype rondom Sesamstraat nooit begrepen, het had al veel langer van de buis moeten zijn. Het is zo ontzettend lui om een Amerikaans programma letterlijk over te nemen. Wat mij betreft is het tijd voor een frisse wind in de kinderprogrammering. Amerika heeft een té grote invloed op Europa en Nederland. Ook de invloed van Amerika op animatiefilms vindt ik veel te groot, alle films die “hip” worden in Nederland zijn van van Amerikaanse makelaardij en hebben een twijfelachtige moraal. Daarbij vind ik dat deze films kinderen vaak niet serieus nemen en dat het niet spreekt tot de verbeelding”.

Daarom is Burny op een soort van kruistocht om Europese animatie op de kaart te zetten. Hij heeft hiervoor de handen ineen geslagen met Submarine, een productiemaatschappij die in hetzelfde gebouw zit als BosBros, de productiemaatschappij van Burny.

Kunnen we binnenkort nog wat van jouw hand verwachten?
“We zijn nu druk bezig met de verfilming van Meester Kikker, een boek wat geschreven is door Paul van Loon. Het is de bedoeling dat deze in de zomer van 2016 uitkomt. En de samenwerking met Submarine beloofd ook nog veel goeds voor de toekomst! Ik ben in ieder geval niet van plan om “met pensioen” te gaan. Mijn hobby is mijn werk, en als je een hobby’s hebt ga je niet met pensioen. Ik vind het leuk om dingen te maken. Ik heb gelukkig wel de vrijheid om te gaan en te staan waar ik wil, dat is het voordeel van een eigen bedrijf hebben!

Nawoord

Het belangrijkste wat ik geleerd heb tijdens dit interview is hoe belangrijk het is om je dromen na te jagen en gewoon te doen! Ik kan daar soms echt een kruk in zijn, omdat ik alle belangen meeweeg en me inleef in anderen. Dan vergeet ik nog wel eens om voor mezelf te kiezen. Ik wil ook iets doen waarbij ik nooit met pensioen wil! En dat is ook zeker iets wat ik mee wil geven aan Tessel!

Gekke foto

1 2