Posts Tagged ‘moeder’

Poepen is loslaten

Ik las laatst de Flair, ik ben niet hun nummer 1 lezer, maar als ik op vakantie ga dan koop ik altijd zo’n pakket vol met tijdschriften, waar dit keer dus ook de Flair in zat. Hierin las ik een artikel met de veelbelovende naam: Poepen is loslaten. Ik ben heel wat gewend met mijn broers en vader, dus erg spannend is deze column niet voor mij. Ik heb boeken in de kast staan die veel meer tot de verbeelde spreken.

Zo heb ik een geweldig boek dat vochtige streken heet. Daar heb ik keihard om gelachen. Maar ik snap wel dat het voor sommige mensen een beetje te hoog gegrepen is.
We hebben ook een boek in de kast staan wat kakofonie heet, dé encyclopedie van de stront. De titel maakt gelijk duidelijk waar hij over gaat.
En Bart is fan van scheetgeluiden, ik heb er al heel wat voorbij horen komen, niet van hem zelf, nee, van mensen die muziek maken van scheten. Ja echt!
En dan heb je nog het vega kookboek 50 days of green happines, die heeft mijn zus. Daarin heb je een drollenoverzichtspagina, zodat je kan vergelijken met je eigen uitwerpselen en kan zien of je gezond bent.

Dus echt, ik ben wel wat gewend. En ja, poepen ís loslaten. En niet alleen het poepen zelf, maar ook het praten over poepen, of zoals in mijn geval: schrijven over poepen.

Even terug naar de Flair, dit artikel triggerde bij mij een herinnering. Heel even zat ik weer op de middelbare school waar onze leraar biologie ons een stevig lesje “poepen is loslaten” gaf. Hij legde ons, nog net niet in geuren en kleuren, uit dat hij elke ochtend zijn verse drol op een tegeltje legde, ja echt! Om vervolgens zijn verse drol onder de microscoop te bekijken. Gruwel!

Poep

Rare snuiters

Ik snap het hoor, je bent biologieleraar of niet, en ja, aan je poep kan je zien of je gezond bent. Maar ik zie het al voor me dat Bart dat elke ochtend doet! Sta ik net fijn mijn tanden te poetsen als Bart voorbij komt sukkelen met zijn badkamertegeltje met een stomende drol. Ik vind het knap dat de vrouw van mijn oude biologieleraar bij hem bleef, misschien was ze ook wel biologieleraar of poeponderzoeker (ja, die bestaan) en in dat geval zijn ze een match made in heaven natuurlijk! Maar voor mij is dit een giga no go en een enorme moodkiller!

potje kleien

potje kleien

 De uitzondering

Tessel is natuurlijk een uitzondering, Ik ruik, net als alle ouders, ook aan haar broek. Ik denk er niet meer over na, het is routine, maar eigenlijk is het natuurlijk best raar dat je je gezicht tegen haar kont aan drukt, vooral voor anderen. Ik heb ook geen moeite met haar poep, nul. Dankzij Tessel ben ik een echte poepdeskundige geworden. Kleur, consistentie, volume, vochtigheid, in één oogopslag beoordeel ik haar drol, vouw de luier routinematige dicht en leg in een handomdraai een nieuwe luier aan. Maar no way dat die luier onder een microscoop gaat.

Daar trek ik de lijn!

 

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Consultatiebureau

Vorige week kreeg ik een SMS van het consultatiebureau. Een ontzettend handige service, want anders was ik het glad vergeten. Dat had ik helemaal niet zo erg gevonden, want ik heb het niet zo op het consultatiebureau (meer…)

Mijlpaalkaarten

Milestone mijlpaalkaarten

Toen ik zwanger was kon ik uren op youtube zitten turen (Ha Ha) naar filmpjes van trotse nét zwangere ouders die het goede nieuws deelden met familie en vrienden. En naar filmpjes van de onwikkeling van kinderen in 1 jaar tijd (zou die van mij ook zo zijn straks?). Dat ging dan meestal aan de hand van mijlpaalklaarten. “Vandaag is mijn kleine prinsesje 1 week oud en ze heeft een lach laten zien!” (meer…)

1 reden waarom ik ren.

hardlopen

Ik zou natuurlijk een blog kunnen schrijven over, nou ja, bijvoorbeeld 100 redenen waarom ik ren. Het schijnt dat dat soort titels mensen aantrekt je blog te lezen. Maar het feit is dat ik amper 1 reden kan bedenken waarom ik ren. (meer…)

10 geweldige babycadeautjes!

Stel, je hebt, net als ik, weinig vrienden met kinderen. En stel dat iemand uit de groep een kindje krijgt. Je vrienden hebben de ballen verstand van kinderdingen en kopen eigenlijk altijd het meest voor de hand liggende… kleding in maat 50. Heel logisch natuurlijk, want wat weet je er nou van als je geen kinderen hebt. Ik maakte me er ook aan schuldig voordat Tessel er was. Met de beste bedoeling natuurlijk! 🙂

Daarom voor alle nitwits onder ons, die binnenkort een kraamcadeautje of babyshower cadeautje moet geven: de 10 handigste babycadeautjes waarmee je iedereen van zijn sokken blaast!  (En die niet een gat in je maandsalaris slaan!)

  • Spenen – een set spenen die opvolgend zijn in leeftijd, dus 1 speen voor de eerste 3 maanden, daarna een speen voor tussen 3 en 6 maanden en als laatste een speen tot 1 jaar!
    Wil je helemaal cool zijn? Dan is het handig om te weten dat je spenen kan bestellen met een naam erop, handig voor op het kinderdagverblijf! Hier kan je ze bestellen: mijnfopspeen.nl
  • Een schone baby – Een goede baby badgel is nooit weg, ik ben zelf gek op Weleda, zowel die voor overdag als die voor ’s nachts zijn heerlijk!
  • Kleding – Wil je graag kleding kopen, mijn ervaring is dat een kleintje even blijft hangen in een maat als ze maat 68 tot 74 hebben. Zelf ben ik ontzettend fan van onesies, maar dan wel die met drukknoopjes tussen de beentjes. Bijvoorbeeld deze van Noeser:
    Noeser, Onesie
  • Sock ons – dit vind ik echt weer een uitvinding! Als je er al bekend mee bent, dan weet je waar ik het over heb. Ben je er niet bekend mee? Check it out! Vanaf een paar maanden ontdekt je kleintje zijn voetjes en zit daar heerlijk mee te spelen en op te kauwen. Resultaat: de sokjes gaan uit en verdwijnen vaak spoorloos! Niets van dat gebeurd als je je kleintje sock ons aantrekt. De gevalletjes lijken een beetje op de slobkousen van Dagobert Duck en werken geweldig. Gewoon aantrekken over de sok et voila, gaat nooooit meer uit! Je hebt ze in twee maten, 0 tot 6 maanden en 6 tot 12 maanden.
  • De Cocobelt – Wat mij betreft dé uitvinding van de eeuw! Ik keek enorm op tegen het zeulen met de Maxicosi, maar met de Cocobelt til je je MaxiCosi als een luxe (ietwat grote) handtas. Het gewicht wordt verdeeld over je schouder en je arm waardoor het echt peanuts wordt om je kleintje mee te nemen!
    babypark
  • Hydrofiele doeken – Ik ben zelf gek op die van de Hema, daar hebben ze ze in twee maten. De kleine hebben een schattig patroontje en zijn in de eerste maanden goed te gebruiken als afdroogdoek, maar ook als inbakerdoek en zelfs als kruikenhoes. Toen Tessel groter was stapte ik over op het grotere (stoerdere) formaat.
  • Oefendrinkbeker van Difrax. Deze heeft een speciale uitsparing voor de neus, waardoor kindjes in de juiste houding leren drinken, maar de uitsparing zorgt er ook voor dat niet al het drinken over de kleine heen gutst.
  • Dookie is een doek met ringen eraan die je aan de kap van de Maxicosi en aan de kap van de kinderwagen kan hangen om zon, sneeuw, regen, wind, etc. buiten te houden! Je hebt hem in een zomer en wintervariant, en met verschillende opdrukken. Een leuk en handig cadeautje!

    cadeautje. dooky

  • De Magic Mat van Tommee Tippee– dit matje heeft een zuignap en zorgt ervoor dat babylief zijn bordje niet meer op de grond kan gooien. Dus geen geknoei! Yay! Daar zijn moeders en vaders zeker weten blij mee!
  • 3 sprouts wasmand– Ik heb deze een keer voor mezelf gekocht, omdat ik hem zo kek vind, maar eigenlijk is dit ook een geweldig kraamcadeau! Deze wasmand kan je als hij vol zit zo meenemen aan de handvatten. Hij ziet er adorable uit in de kinderkamer!
    wasmand, cadeautjes
 Wat vind jij zelf een handig of juist enorm leuk cadeautje om te krijgen? Ik ben benieuwd!

10 redenen waarom het fijn is om weer te werken!

Ik heb de gigantische enorme mazzel gehad dat ik direct aangesloten aan mijn zwangerschap nog wat verlof op kon nemen. Dat had ik al tijden niet gedaan dus ik had flink wat uren opgebouwd en zodoende moest ik afgelopen week, na bijna 5 maanden verlof,  voor het eerst werken en ging Tessel naar de opvang toe. Allemaal wel weer even wennen. (meer…)

Cadeautjes en keuzestress

Bij andere kinderverjaardagen heb ik het met grote ogen bekeken, een niet aflatende stroom verjaardagscadeautjes voor de jarige job terwijl de woonkamer al vol stond met speelgoed, waar nu dus nog meer speelgoed bij kwam. Elke keer vraag ik mezelf weer af waar anderen het laten en hoe ik hier zelf mee om wil gaan. Want het laatste dat ik wil is een huis vol speelgoed!

Het liefst zou ik alleen duurzaam speelgoed aan mijn kleintje willen geven en het aanbod niet te groot willen laten zijn. Ze weten anders van gekkigheid niet meer wat ze ermee moeten.

baby-921293_960_720

Kopen, kopen, kopen!

In de huidige consumptiemaatschappij valt er ontzettend veel te kiezen, te kopen, te doen en te krijgen (denk aan: opleiding, vakantie, een nieuwe woning, kleding, gadgets, etc.). Alles moet groter en duurder of belangrijk klinken en natuurlijk vastgelegd worden met een selfie. Ontzettend veel onderzoeken hebben aangetoond dat teveel keuze niet goed is voor onze psyche, laat staan voor een kleintje die alles in zijn mik geschoven krijgt. Welke boodschap geef je hem mee?

Hoe kan je je kind nog leren dat we leven in een wereld van schaarste, waarin miljoenen mensen honger lijden en er ontzettend veel kinderen zijn die weinig of geen speelgoed hebben? En dat papa en mama echt niet alles kunnen kopen wat ze willen? Als je een kind teveel spullen geeft dan leert het iets anders dan de waarheid.

keuzestress, cadeautjes

Maar waarom dan minder speelgoed?

Om te beginnen: minder speelgoed zorgt voor minder ruzie tussen kinderen. Kinderen hebben door dat er een “schaarste” is. En als er schaarste is zorgt dat voor meer samenwerking, het activeert het deel van de hersenen wat samenwerking stimuleert. Als er minder speelgoed is, is een enkel stuk speelgoed zeldzaam en dus waardevol.
Minder speelgoed zorgt er ook voor dat er “in de diepte” gespeeld wordt. Daarmee bedoel ik dat er echt een spel ontstaat wat langer duurt en wat ervoor zorgt dat kinderen hun dag kunnen verwerken.

Daarnaast is het goed als een kind zich leert vervelen, met een overdaad aan speelgoed (en andere afspraken, denk aan: muziekles, zwemmen, paardrijles, tennis, school, bijles, you name it!) wordt een kind vooral angstig en gestrest. Er is geen ademruimte.
Wie kent het Feng Shui gezegde niet: Een rommelig huis is een rommelig hoofd. Dat geldt niet alleen voor ons en onze inrichting, maar zeker ook voor onze kinders.

Hier kan je daar meer over lezen.
spelen, keuzestress

Vroegah… in mijn tijd…

Hadden we niet zoveel speelgoed en speelde ik ontzettend graag met de oude trein -en buskaartjes van mijn vader. We zetten een aantal stoelen achter elkaar et voila, we hadden een trein of bus. Onze dekens werden gebruikt als tent en later kregen we een doos Kapla, wat uren speelplezier heeft opgeleverd!

En het speelgoed dat ik had, daar was ik enorm voorzichtig mee. Ik zorgde ervoor dat ik het opruimde, want anders zou het kapot kunnen gaan!

Hiermee wil ik trouwens niet zeggen dat alles vroeger beter was, want ook in de jaren ’80 waren kinderen met veel en mooie spullen gemeen tegen kinderen die geen mode items hadden. En ook toen waren er kinderen met veel speelgoed, maar dat waren, in mijn herinnering, niet de leukste kinderen.

Keuzestress

Door al het speelgoed zien kinderen het speelgoed niet meer lijkt me. Een cadeautje is niet meer bijzonder want ik zie het regelmatig voorkomen dat visite meerdere cadeautjes voor de kleine jarige meenemen, alsof het een wedstrijd is: wie geeft het mooiste cadeau, wie geeft de meeste cadeaus…

In veel woonkamers tegenwoordig staan complete winkels, met kassa, zogenaamd etenswaar en zelf een mini winkelwagentje. En als dat er niet staat staat er wel een keuken, compleet ingericht met magnetron en waterkoker. Aan de zijkant staat een stofzuiger die het zogenaamd echt doet! Amazing!

Maar ook jammer… Het laat niets meer aan de verbeelding over. En te veel speelgoed kan zelfs schadelijk zijn voor de ontwikkeling, zoals je hier kan lezen.

Er is ook een hele interessante TED Talk overgemaakt: The paradox of choice.

Wat geef je een kind dan?

Het gaat eigenlijk niet eens perse over de hoeveelheid, maar meer over wát je een kind kan geven. Bij elk stuk speelgoed dat je in je hand houdt moet je je afvragen of dit de creativiteit van een kind stimuleert, of het kind hiermee out of the box kan leren denken en op onderzoek kan gaan. “Ik heb wat gemaakt!” of “ik heb wat gedaan!”, als een kind dat kan zeggen bouwen ze aan hun zelfvertrouwen, net zoals wij dat doen als we een opdracht voltooien.

Daarom denk ik ook dat het niet alleen goed is dat kinderen alleen leren spelen, maar ook denk ik dat het goed is als kinderen samen met mama of papa klusjes opknappen, met hun eigen gereedschap hiervoor. Denk aan het helpen bij de afwas of klusjes in de tuin doen. Ze kunnen de ouder dan na doen en het gevoel krijgen dat ze echt met iets helpen. Je kan je voorstellen wat dit met een kind doet. En ja, het is waarschijnlijk sneller als je het zelf doet, maar je kan je kind hier een waardevolle les meegeven, dat klusjes doen voldoening kan geven!

Kind, tuin

Nieuwe aanpak, nieuwe mogelijkheden!

Daarom wil ik het anders aanpakken en pleit ik voor cadeau arme verjaardagen, waarin alleen ouders, opa’s en oma’s cadeautjes geven en de rest van de familie en vrienden meebetalen aan het allergrootste en mooiste cadeau wat je je kind kan geven: een gevulde bankrekening, zodat je kindje in de toekomst kan studeren, of als hij dat niet wil, zijn rijbewijs/ inrichting van een nieuwe huis/ huwelijk/ reis kan betalen! Daar zou iedereen toch om moeten staan te springen? Maar de mensen die ik het gevraagd hebben waren niet bijster enthousiast…

Wat vind jij van dit idee? En hoe zou jij ervoor zorgen dat anderen daar ook aan meedoen en een donatie aan de toekomst van je kleintje maken, in plaats van een donatie aan een nóg meer vervuilde wereld?

Ik ben ontzettend benieuwd naar jullie antwoorden!

 

Mijn eerste keer!

Ik heb met mijn 34 jaar een heleboel dingen al voor een eerste keer gedaan. Eerste keren zijn, meestal, leuk!

laatste ding wat ik voor het eerst heb gedaan is een kind krijgen. En ok, technisch had ik TheFreshgang al een aantal jaar, maar het is pas sinds korte tijd dat ik mijn blog nieuw leven in blaas. Laten we ze beiden een eerste noemen. Waarvan het krijgen van het kind toch echt de grootste impact heeft.

Want wat ze zeggen is waar, een kind veranderd je leven in alle opzichten. Op de één of andere manier probeer ik te blijven doen wat ik altijd deed, veel mensen zien, feestjes, werken… De dingen die voor Tessel heel normaal waren.

Maar het werkt niet meer zo…

  • Ik kan niet meer zomaar afspreken, wat me soms het gevoel geeft dat ik mensen verwaarloos (hoe deden onze ouders dat?)
  • Overal waar ik heen wil moet er wat geregeld worden.
  • En overal waar je heen gaat gaat gepaard met een complete volksverhuizing, want de spullen die je moet meenemen! Ongelooflijk!

Vanaf het moment dat ik zwanger was ben ik op onderzoek gegaan om alles zo goedkoop mogelijk te doen en daarnaast dingen te vinden die het leven net wat makkelijker maken! En daar gaat mijn blog over!

Dit blog is voor alle moeders die ook gewoon vrouw blijven (dat klinkt zo akelig volwassen, maar goed, vooruit..). Vanuit mijn ervaring en gevoel wil ik jullie meenemen door het land van goed spul en interessante verhalen!

Vanaf heden ben ik in de lucht!

Heb je vragen of misschien een leuke toevoeging aan dit blog, schroom niet en neem contact met mij op!

Working on blog