Van 0 naar 1 in no time!

Vandaag is Tessel jarig, ze is alweer 1 jaar. Een jaar dat voorbij is gevlogen met een enorme traagheid. Eén jaar geleden zaten Bart en ik in het ziekenhuis, waar ik niet meer wist waar ik het moest zoeken (die weeenopwekkers zijn een bitch!). Om elf uur ’s avonds checkten we in in het ziekenhuis, nadat ik al 2 dagen bezig was geweest met zuchten, puffen, steunen, douchen, opgerold liggen in bed en vooral al meer dan 24 uur zonder slaap. De storm was aangetrokken en deed onze auto, onderweg naar het ziekenhuis, schudden waardoor Bart  telkens moest bijsturen. En 1 jaar geleden over precies 2.5 uur was ze daar opeens, zomaar, een mensje. Ik had allemaal series en films gekeken over bevallen ( One born every minute stond daarbij aan de absolute top), maar niks kon me voorbereiden op dit moment, het moment waarop je kindje op je borst wordt gelegd. Ik heb me nog nooit zo leeg gevoeld terwijl ik overstroomde van gevoelens. Daar was ze opeens, met armen en benen en een strot waar je u tegen zegt. Ik kon mijn hoofd heel kort wegrukken van het kleine lijfje op mijn hemd om naar Bart te kijken. Nog steeds, er op terugkijkend, ben ik verbaasd dat Bart zo vertedert was dat hij zelfs tranen in zijn ogen had gekregen. Op “One Born Every Minute” had ik het ook wel eens gezien, een man die zijn tranen niet kon binnen houden. Maar de laatste van wie ik dat verwachtte was van mijn altijd nuchtere Bart.

Tessel

Tessel werd gewogen en gemeten en Bart mocht nét haar eerste luiertje omdoen toen het raam opeens openvloog en wagenwijd open bleef staan. De wind had hem kapot geblazen. Dus terwijl ik mijn eerste plas moest doen, op zo’n heerlijk vernederende pot in een rolstoel, kwamen de mannen van de technische dienst langs om het probleem te verhelpen. De zusters hielden weliswaar een laken voor me, maar ik voelde me, op zijn minst gezegd, toch niet echt op mijn gemak. Dus… de plas kwam niet. Ook toen de kraan open ging en ik 5 glazen water in een keer achter oversloeg, bleef het oorverdovend stil in de pot. En pas toen ik zelf, hinkend, naar de wc mocht wilde het lukken, hoera! Ik mocht naar huis!

Tessel dag 1

’s Avonds laat kwamen Bart en ik thuis, pas de volgende ochtend zou de kraamzorg komen, dus de komende uren moesten we het zelf rooien. Ondanks dat ik ontzettend moe was door het slaapgebrek, kon ik niet blijer zijn dat er wat mensen bij ons thuis zaten die zelf kinderen hadden gekregen. Routinematig maakt mijn schoonzusje het bed op van de kleine terwijl ik Tessel de eerste voeding thuis gaf. Toen iedereen naar huis was en wij alleen overbleven, konden we van opwinding niet slapen en hebben we urenlang naar het kleine wondertje in dat kleine bedje naast ons gekeken. We konden niet anders dan onzeker zijn, dingen zien in een film of zelfs meemaken op je werk, zijn geen vergelijking met het “echte werk”.

Een jaar later kan ik me onze onzekerheid nog levendig voor de geest halen. Had ze het warm? Of koud? Had ze honger, of juist niet? Zenuwslopend vonden we het, en dus hielden we vast aan ons schema, wat we geleerd hadden van de kraamhulp. In het begin schreef ik elke voeding en elke luier op. Niet veel later maakten we een whatsapp groepje, alleen Bart en ik, waarin we alles bijhielden. Het was onze houvast.

Tessel

Nu, een jaar verder, zijn we geroutineerd. Ik krijg het niet over mijn hart ons whatsapp groepje te verwijderen, ook al hebben we hem in geen maanden gebruikt. Een luier omdoen? Daar draaien we onze hand niet meer voor om. En bedtijd is 7 uur, punt. Daar is ze ook helemaal aan gewend. Alleen het eten kan verwarrend zijn, vooral als ze in een fase zit van niet willen eten en er niets leukers is dan elke vork op de grond gooien en elke hap uit te spugen in je eigen hand.

Hoera

Al de hele week kijk ik naar haar en probeer ik de verschillen te zien met toen ze net geboren was. En dat zijn er veel:

  • For one, ze staat, is mobiel, kruipt, ontdekt en schuifelt op haar manier de wereld rond.
  • Ze heeft haar stem gevonden, en brabbelt wat af. Geregeld gilt ze de oren van je hoofd en in de auto zingt ze op haar manier met liedjes mee. Haar wijsvinger is belangrijk, alles wordt aangewezen en bekrachtigd met een “huh” of “ah”.
  • Mama is een woord wat nog niet echt vloeiend gezegd wordt, het is eerder mamamamamama. Ik doe het ermee!
  • Het wippertje en de box zijn niet langer haar beste vriendjes, en babyspeelgoed is stom! Ze wil blokken en een bal en als ze moe is pakt ze een popje om mee te knuffelen.
  • Ze houdt van muziek, hoe kan het ook anders, en zit lekker mee te wippen op wat ik op zet. De platenspeler vindt ze machtig interessant.
  • Haar nummer 1 favoriete dier is een vogel, of het nou een eend is of een flamingo, ze kan er uren naar kijken en wijzen. Vaak maken Bart en ik een wandeling met haar, waarin zij in de kinderdrager zit. Ge-wel-dig vindt ze dat!
  • Gek genoeg is ze de laatste tijd steeds meer gaan knuffelen, er was een tijd dat ik dacht dat dat nooit zou komen, maar jeej, toch wel!
  • Als ze Bart aan hoort komen begint ze ontzettend enthousiast te gillen en te klappen.
  • Als ik haar af zet bij het kinderdagverblijf wil ze me niet meer loslaten en als ik wegloop begint ze hartverscheurend te huilen. Ik vind daar niets aan, het breekt mijn hart elke keer een klein beetje.
  • En ook niet onbelangrijk, van een donkere brunette is ze verandert in een blonde dame!

Van mijn zus Esmé Tessel gisteren al een onwijs gaaf cadeau, een grote foto gemaakt van allemaal kleine foto’s. En al deze kleine foto’s zijn de foto’s die ik het afgelopen jaar elke dag naar Esmé stuurde, het was de Dagelijkse Dosis Tessel. En daar heeft ze nu een geweldig cadeau van gemaakt. Hieronder zie je hier een filmpje van 🙂

Tessel begint nu echt een persoonlijkheid te worden en ik kan niet wachten om te zien hoe ze gaat zijn over 1 jaar,  over 10 of 20 jaar. We zijn in september 2014 begonnen aan een geweldig avontuur, waar we hopelijk nog lang van mogen genieten!

Hoe heb jij het eerste jaar beleefd?

nb Tessel was een aantal dagen geleden jarig, ik heb dit stuk op haar verjaardag geschreven, maar had nu pas te tijd het te plaatsen.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

1 Comment on Van 0 naar 1 in no time!

Leave a Reply

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: