Volgens de Curve

Vorige week had ik het over het consultatiebureau of het CB voor intimi. Die Curve die bleef de rest van de week hangen in mijn hoofd, dus ik ben daar even dieper ingedoken… Dat is dus de (groei) curve die gehanteerd wordt door het CB. De bedoeling van deze curve is dat hij laat zien hoe je kind het doet en hoe gezond hij is. Zit jouw kind binnen de vastgestelde norm, dan is alles e-ok!

Goed. Het CB hanteert een groeidiagram van het TNO gebaseerd op het gemiddelde van 10.000 kinderen in Nederland over een bepaalde periode. Het is een soort van bestaande toestand, een status quo en niet een bepaling van een standaard gemiddelde en gezonde groei. (blabla, vergeet maar weer heel snel!) En waar het TNO zegt dat geen enkel kind hetzelfde is en elk kind op zijn eigen tempo groeit, wordt de curve bij het CB gebruikt alsof hij in steen gebeiteld is.

Stel je voor dat je Turks of Spaans bent en jouw kindje gaat onder de (groei) norm van het CB en de 10.000 gemiddelde kinderen, dan kan worden overgeschakeld op de etnisch specifieke groeicurve, want die hebben ze ook. Dat vind ik toch wel bijzonder en veelzeggend.

Even over de 10.000 kinderen die gebruikt werden om de curve vast te stellen. Deze kinderen waren weliswaar van dezelfde leeftijd en hetzelfde geslacht als jouw kindje, maar er zit een behoorlijk verschil in voedingspatronen, krijgt een kind borstvoeding of kunstvoeding? Dat blijkt een behoorlijk verschil te kunnen geven in groei. Dit is dus afhankelijk van o.a. voeding en dan met name voeden via de biologische blauwdruk.

Ik durf wel hardop te zeggen dat er een beetje weerstand in mij zit hierover, weerstand tegen de regels en methoden die vastgesteld zijn en dus goed zijn, terwijl het voor een moeder of vader niet altijd goed voelt!

Bij methodes voor zorg, opvoeding en voeding wordt maar weinig uitgegaan van wat een kind is en nodig heeft en vooral van wat een kind moet worden en wat de volwassenen nodig hebben. Dit uitgangspunt leidt tot zorg die is gebaseerd op regels, schema’s en methodes.

Kinderen zijn enorm flexibel, en daarom gaat het natuurlijk vaak goed, maar dat betekend niet dat het altijd goed voelt voor mij. Groei is voor mij geen rechte lijn, het gaat met horten en stoten. Ik denk dat doordat het CB de curve hanteert en dus telkens aan ouders vertelt hoe het zou moeten zijn, dat ouders met elkaar gaan vergelijken: Kijk, Miranda kan lopen! Met 9 maanden! Maar mijn Fredje kan al hele volzinnen zeggen! Knap toch? En dan heb ik het nog niet over hoe ouders eetpatronen en slaappatronen met elkaar vergelijken (en elkaar stilletjes veroordelen)  En voor je het weet zit je in een raar soort wedstrijd waar niemand kan winnen. En dat komt weer omdat ieder kind anders is! Ik zeg dit geregeld tegen mezelf als ik weer een kindje van leeftijd van Tessel zie die iets kan wat Tessel niet kan.

Curve eten

Even terug naar de curve. Ik weet dat het voorkomt dat kinderen die volgens deze curve ondergewicht hebben het advies krijgen om veel slagroom en boter te eten. En kinderen die boven de curve zitten op heel jonge leeftijd al op dieet staan en een gezond voedingspatroon moeten aanleren. Maar dat werkt niet zo bij kinderen, elk kind heeft zijn eigen metabolisme, energieverbruik en elk kind wandelt zijn eigen pad. En alhoewel volwassenen vaak volgens een norm leven (want zo hoort het nou eenmaal, zo doen wij dat) geldt dat voor kinderen niet. Kinderen hebben een geweldige staat van “zijn”, ze schamen zich niet voor gisteren en maken zich geen zorgen over morgen, die denken nog niet in regels, die leren wij ze aan, En als we ze dat hebben aangeleerd dan betalen ze, als ze groot zijn en genoeg geld verdienen, honderden euro’s voor Yoga en Mindfullness cursussen, om die staat van “zijn” weer te bereiken. Waarom wordt er niet vaker bij stil gestaan dat groei een dynamisch proces is, iets dat met horten en stoten gaat?

Tessel curve

Tessel zit onder de curve, zo is het nou eenmaal. Ik kreeg te horen dat dat op dit moment niet zo erg is, omdat ze wel nog op één van de lijnen van de curve zit, en dat ze “lekker zoveel kaas mag eten als ze wil”. Maar ik voel de dreiging natuurlijk al in de lucht hangen. Ik vermoed dat ze de genen van Bart heeft, in die familie is iedereen reuze slank.

Ik zit dan ook op het moment te wachten dat ze onder de curve valt van het CB. Ik ben heel benieuwd wat ik dan te horen ga krijgen. Waarschijnlijk neem ik Bart gewoon mee als referentiekader, want als je naar mij kijkt dan geloven ze nooit dat zo’n slank grietje daarbij kan horen.

Even voor de lol: Hier kan je berekenen wat de verwachtte lengte van jouw kind is!
Wil je meer lezen, dit is een interessant artikel.
Hier vind je alle groeidiagrammen in PDF formaat.

Wat vind jij hiervan? Hoe ging dit bij jouw kindje?

 

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

5 Comments on Volgens de Curve

  1. Merel
    16/08/2016 at 05:38 (2 jaar ago)

    Persoonlijk vind ik het heel goed dat het cb er is. Wie zou anders eerste signalen moeten oppikken bij gezinnen waar het slecht gaat? Of advies geven aan ouders die geen idee hebben dat hun voedingspatroon echt anders moet? En zo kan ik talloze voorbeelden geven.

    Hier trouwens nooit commentaar gekregen op het gewicht van onze (lichte) dochter: het is gewoon haar bouw en dat zien ze ook.

    Volgens mij komt het grootste deel van commentaar op het cb voort uit de eigen onzekerheid die ouders hebben. Vaak zo onnodig!

    Beantwoorden
    • Eve
      16/08/2016 at 20:18 (2 jaar ago)

      Dat is absoluut zo, ik vind het ook fijn dat ze er zijn. Sommige mensen kunnen de hulp echt gebruiken. Alleen is de lijn tussen begeleiding en betutteling soms erg dun. En dat hangt natuurlijk helemaal af van het cb waar je bij zit 🙂

      Beantwoorden
  2. Pieter Allijn
    17/08/2016 at 08:38 (2 jaar ago)

    Zucht, een maatschappij van protocollen, stramienen en methodes. We moeten vooral voldoen aan de meet- en regelgegevens van homo bureaucraticus. Ieder kind wordt opgegroeid van een homo ludens tot een voor de maatschappij handige productiemachine die binnen de lijntjes kleurt en past. Een volwaardig lid van de socialistische heilstaat zal ik maar zeggen. En als je niet wilt meedoen? Dan loop je een ernstig risico in de val die dramadriehoek heet terecht te komen en krijg je als commentaar: “Sorry hoor -grom- we hebben het beste met je voor -grom- en we willen -grom- alleen maar – grom- hulp opdringen -grom-“.

    Beantwoorden

Leave a Reply

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: